دانشمندها هشدار میدن: میکروپلاستیکها تا اعماق استخونهای انسان هم رسیدن
میکروپلاستیکها الان دیگه اونقدر همه جا هستن که داریم میخوریمشون، مینوشیمشون و نفسشون میکشیم. برای همینم سر و کلهشون تو مدفوع، جفت، اندامهای تولید مثل و حتی مغزمون پیدا شده. حالا این ذرات پلاستیکی، که اندازهشون کمتر از ۵ میلیمتره، تا اعماق استخونهامون هم پیدا شدن. یه بررسی جدید روی ۶۲ تا تحقیق نشون میده
میکروپلاستیکها الان دیگه اونقدر همه جا هستن که داریم میخوریمشون، مینوشیمشون و نفسشون میکشیم. برای همینم سر و کلهشون تو مدفوع، جفت، اندامهای تولید مثل و حتی مغزمون پیدا شده.
حالا این ذرات پلاستیکی، که اندازهشون کمتر از ۵ میلیمتره، تا اعماق استخونهامون هم پیدا شدن.
یه بررسی جدید روی ۶۲ تا تحقیق نشون میده که میکروپلاستیکها و نانوپلاستیکهای کوچیکتر، دارن از راههای مختلفی به سلامت استخونهامون آسیب میزنن.
رودریگو بوئنو دی اولیویرا، دانشمند پزشکی تو دانشگاه ایالتی کامپیناس برزیل، میگه: «یه عالمه تحقیق نشون میده که میکروپلاستیکها میتونن تا اعماق بافت استخون، مثل مغز استخوان، برسن و به طور بالقوه تو سوخت و سازش اختلال ایجاد کنن.»
بعضی از این تحقیقات روی آدما نشون داده که این تیکههای پلاستیکی بعد از خورده شدن، از طریق خون تو بافتهای استخونی جمع میشن. تحقیقات روی حیوونا هم نشون میده که اونجا میتونن رشد استخون رو کم کنن.
تازه، اختلال تو کار استئوکلاستها—یعنی همون سلولهایی که به رشد و ترمیم استخون کمک میکنن—میتونه باعث ضعیف شدن ساختار استخون بشه و این استخونهای ضعیفشده رو بیشتر در معرض تغییر شکل و شکستگی قرار بده.
بوئنو دی اولیویرا توضیح میده: «تحقیقات آزمایشگاهی روی سلولهای بافت استخون نشون داده که میکروپلاستیکها به زنده موندن سلولها آسیب میزنن، پیری سلولها رو سریعتر میکنن و تمایز سلولی رو تغییر میدن، علاوه بر اینکه باعث التهاب هم میشن.»
«نگرانکنندهتر از همه اینه که این اثرات بد، در نهایت به متوقف شدن رشد استخونی حیوونا ختم شد.»
با اینکه این ممکنه برای استخونهای آدما صدق نکنه، ولی شیوع جهانی پوکی استخوان، یعنی وضعیتی که تو اون استخونها شکنندهتر میشن و بیشتر در معرض شکستگی قرار میگیرن، داره روز به روز بیشتر میشه. محققها حدس میزنن که میکروپلاستیکها، در کنار بقیه خطرات شناختهشده مثل مصرف الکل و پیر شدن جمعیت، ممکنه یه عامل موثر تو این قضیه باشن.
با این حال، متخصصها هشدار میدن که ما داریم این «خطر کمتر شناختهشده» رو روز به روز بیشتر میکنیم و هر سال حداقل ۴۰۰ میلیون تن پلاستیک تولید میکنیم؛ فرآیندی که سالانه ۱.۸ میلیارد تن گاز گلخانهای هم تولید میکنه.
سالهاست که محققها دارن درخواست منابع بیشتری میکنن تا تأثیراتی که این آلایندههای پتروشیمی مشکلساز روی بدن ما دارن رو بررسی کنن.
در عین حال، ما میتونیم با فیلتر کردن آب آشامیدنیمون و محدود کردن محصولات پلاستیکی، از لباسهای مصنوعی گرفته تا بطریهای پلاستیکی نوشیدنی، تا حدی قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیکها رو کم کنیم.
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰